Lekker tropisch vakantiesfeertje

Mmm, heerlijk: een zomers feestje met Surinaams/caraïbische gerechten! Op papier ziet dat er al zo lekker uit dat ik begin te glimlachen. Mijn schouders willen gezellig een partijtje wiebelen met mijn heupen. Vrolijke muziek, bonte kleuren, dansende mensen en heerlijk eten: hoe zomers wil je het hebben?!
Het eerste tropische feest dat ik meemaakte was op de tennisclub, ik was een jaar of twaalf. Er was een heuse band met allerlei instrumenten die ik niet kende – en ze waren Beroemd van de Radio: Trafassi was zo ongeveer elk uur te horen met Wasmasjien. Wat klonk dat exotisch allemaal! Ik verstond er niet veel van en dat schijnt ook maar beter te zijn voor een meisje van twaalf, begreep ik veel later, gezien de suggestieve teksten.
Tijdens dat feest maakte ik kennis met een culinair fenomeen waar ik nog lang fan van zou blijven. Het begon wat aarzelend, aan die buffettafel. Er stond een grote pan op een warmhoudplaat. Er zat een bruine smurrie in, niet heel aantrekkelijk, een lobbige substantie die af en toe ‘blob’ deed. Het fascineerde me, misschien vanwege de geur. Ik vroeg iemand wat het was en diegene gaf me een klein schepje op een lepel, met de woorden ‘proef maar’. Dat moment weet ik ook nog goed. Ik had altijd geleerd om te proeven en niet zomaar te beweren dat ik iets niet lustte, maar dit was toch wel spannend. Als het nu zo vies was als het er uit zag? Dapper stak ik de lepel in mijn mond. Heerlijk! Wat een interessante smaak!
Enthousiast schepte ik er een diep, plastic bord van vol. Met een soeplepel tegen het bord geklemd liep ik naar de tafel waar familie en vrienden zaten, voorzichtig, zodat mijn lekkernij niet over de rand zou golven.
‘Wat heb jij nou?’ vroeg iemand. Trots vertelde ik dat dit écht heel lekker was en dat ze het zéker ook moesten nemen! Ik voelde me een ontdekker; lekker eten delen vond ik kennelijk altijd al fijn. Ik begon alvast aan mijn eigen volle bord.
Er werd gelachen. Er volgden opmerkingen over buikpijn, maar dat maakte me allemaal niets uit. Ik smulde. Maar het viel nog niet mee om het bord leeg te eten. En daarom wil ik graag met u delen: satésaus is echt heel lekker – maar als u er een bord vol van wilt eten, kies dan liever voor een pindasoepje!
Zomerse groeten en veel plezier met het uitproberen van de tropische gerechten van Mathijs.

Suzanne Buis is auteur, ondernemer en moeder van een dochter. Ze schrijft in het magazine en op
LekkerMakkelijk.nl over het dagelijks leven.